Përsëri Wiki Loves Monuments

Pas organizimit të parë gjatë vitit 2014 FLOSSK (Kosovë) dhe Open Labs (Shqipëri) riorganizohet për herë të dytë gara e fotografisë Wiki Loves Monuments Kosovë dhe Shqipëri. Wiki Loves Monuments është një konkurs fotografik ndërkombëtar i monumenteve, organizuar nga Fondacioni Wikimedia nga 1 deri më 30 shtator 2015. Trashëgimia kulturore është një pjesë e rëndësishme e dijes që Wikipedia mbledh dhe shpërndan. Të gjithë mund të kontribuojnë me imazhe, apo të shkruajnë artikuj. Një imazh vlen sa një mijë fjalë, në çdo gjuhë në të njëjtën kohë dhe entuziastët vendas mund të (ri)zbulojnë rëndësinë kulturore, historike, apo arkitektonike të rrethinës së tyre. Gara filloi më 2012 si një provë e vogël në Holandë e cila mblodhi 12,500 fotografi. Më 2014 më shumë se 9,000 fotografë ngarkuan mbi 321.000 fotografi të licencuara të ndërtesave historike, monumenteve dhe vendeve të trashëgimisë kulturore në 41 vende, duke përfshirë edhe Kosovën dhe Shqipërinë. Shqipëria dhe Kosova marrin pjesë së bashku për herë të dytë në Wiki Loves Monuments në frymën e bashkëpunimit kulturor në mes të dy vendeve. Çdo konkurs kombëtar do të jetë në gjendje të emërojë disa nga fotot e tyre fituese për konkursin ndërkombëtar. Këto fotografi të emëruara do të gjykohen nga një juri ndërkombëtare, e cila më pas do të ndajë shpërblime shtesë për fotot më të mira nga të gjitha vendet pjesëmarrëse.
356 Shikime02-09-2015

60 vjetori i librit Guinness

Kanë kaluar 60 vjet që kur u botua për herë të parë libri Rekordet Botërore Guinness. Qysh atëherë, janë shitur më shumë se 134 milionë kopje të tij, ku përfshihen të dhëna të cilat variojnë që nga ndërtesa më e lartë në botë, këpucët më të mëdha e deri te njerëzit më të moshuar në tokë. 112 vjeçari Yasutaro Koide njihet zyrtarisht si njeriu më i moshuar në botë, sipas librit të Rekordeve Guinness. Koide ka lindur në 13 mars, 1903 dhe ka punuar si rrobaqepës. Ai u bë njeriu më i moshuar në botë pas vdekjes së Sakari Momoit nga Tokioja në korrik, në moshën 112 vjecare. Po nga Japonia është Misao Okawa, vajza e rrobaqepëses së kimonove. Okawa vdiq në qershor të këtij viti dhe ishte gruaja më e moshuar në botë. Ajo ishte 117 vjeç. Thyesit e rekordeve janë mes atyre që shpalosen në 60 vjetorin e librit Guinness. Si Koide dhe Okawa ishin të rinj kur Hollivudi realizoi filmin Gone with the wind. Filmi me aktorët Vivien Leigh dhe Clark Gable doli në vitin 1939, por edhe sot, ky film për Luftën Civile Amerikane është filmi me më shumë të ardhura në të gjitha kohërat. Avatar – filmi i parë tredimensional – vjen në vendin e dytë me 2.78 miliardë. Kur Guinness u publikua fillimisht në vitin 1955, ndërtesa Empire State ishte më e larta e ndërtuar ndonjëherë. Ajo dominonte në Nju Jork me një lartësi prej 448.6 metrash, më saktë 443 metra deri në majë. Sot Rekordi Botëror Guinness i takon ndërtesës Burj Khalifa, në Dubai që është 828 metra e lartë. Libri tërheq lexues nga mbarë bota. Që nga viti 1955 janë shitur më shumë se 134 milion kopje në 21 gjuhë në më shumë se 100 vende - Guinness pretendon se kjo është mjaftueshëm për të mbështjellë me libra ekuatorin. Njeriu pas idesë së këtij libri ishte Sir Hugh Beaver, drejtori menaxhues i Birrarisë Guinness. Ai po merrte pjesë në një mbrëmje në Wexford kur filloi një debat për zogun më të shpejtë në Evropë. Duke mos e gjetur përgjigjen në librat ekzistues, ai ftoi binjakët Norris dhe Ross McWhirter të përpilonin një libër me fakte dhe shifra. "Ishte një lojë gjuetie dhe drejtori menaxhues i birrarisë Guinness filloi të thotë për një zog se ishte ndoshta më i shpejti në Evropë. Por askush nuk mund ta gjente përgjigjen. Ai debatoi me miqtë dhe i erdhi ideja për një libër. Rezultati ishte Libri Guinness i Rekordeve." Yje të tjera të sportit të përfshirë në librin e rekordeve janë: Gareth Bale, futbollisti më i shtrenjtë për të cilin Real Madridi i pagoi Manchester United gati 132 milion dollarë në vitin 2009. Sir Roger Bannister i Britanisë u bë i pari që përshkoi një milje në më pak se 4 minuta në vitin 1954. Ndërsa njeriu më i shkurtër në botë është Chandra Bahadur Dangi nga Nepali. Kafshët janë gjithmonë popullore për lexuesit e librit Guinness dhe pronarët e tyre janë entuziastë t’i regjistrojnë në librin e rekordeve, në rrugën drejt famës. Zeus, është përshembull qeni më i gjatë në botë – 1 metër e 12 centimetra. "Për mua kënaqësia e librit Guiness të rekordeve është tek shumëllojshëmria e materialeve të përfshira. Shumë gjëra kanë ndryshuar dhe i takojnë së kaluarës, por thelbi qëndron në faktin se libri pasqyron sesi është aktualisht bota. " Disa rekorde nuk janë të papritura. Albumi Thriller i Michael Jackson-it është ende më i shituri deri më sot me mbi 65 milion kopje. Edicioni i 60-të i librit do të ketë disa të reja si ky libër komik gjigand. Ashtu siç e thotë edhe titulli “Libri më i Madh Komik në Botë”. /Zeri i Amerikes
346 Shikime02-09-2015

Roza Haxhiu, legjenda e sportit shqiptar

Abdurrahman Roza Haxhiu ose Roza Haxhiu, siç njihet nga të gjithë, lindi në qytetin e Lushnjes në lagjen "Kongresi i Lushnjës" më 30 shtator 1930. Emri i vërtetë i Roza Haxhiut është Abdurrahman. Vëllai i tij e sqaron edhe “pagëzimin” e Abduharrmanit në Roza. “Pas një sëmundje të rëndë që ka kaluar në fëmijëri, ai është dërguar në spitalin e Lushnjes. Doktori që u kujdes për të, pa se ai ishte një fëmijë i bukur dhe i shëndetshëm dhe në formën e një supersticioni, ishte i pari që e quajti Roza, për të simbolizuar më shumë një lule të bukur, siç është trëndafili. Që në fëmijëri Roza, ëndërronte të bëhej futbollist dhe talenti i tij u duk që në moshën e re në ekipin e Traktorit të Lushnjës, siç quhej në ato vite skuadra lushnjare dhe më vonë shkëlqeu në ekipet Luftëtari, Partizani dhe Dinamo. Gjatë karrierës së tij sportive, Roza u nderua me titullin e lartë “Mjeshtër i sportit” dhe u bë i njohur jo vetëm në vendin tonë, por edhe në arenën ndërkombetare. Në vitin 1955 tërhiqet për përforcim nga Dinamo në ndeshjen me Dozhën e Budapestit, ku pas ndeshjes, futbollisti i madh hungarez, Suza do të shprehej "-Ai, Roza, është një futbollist i kalibrit Europian në vitin 1958”. Vitet e fundit të jetës së tij ia kushtoi përsëri futbollit. Ai punoi si trajner i ekipit të Traktorit të Lushnjës. Me emrin e Rozës lidhet edhe rikthimi i Traktorit në kategorinë e parë (superiore sot) në vitin 1960, pas 6 vitesh në kategorinë e dytë. Sëmundja e rëndë, më 19 maj të vitit 1964, do ta ndante nga jeta Roza Haxhiun kur sapo kishte mbushur të 34 vitet, por rrugën e ndërprerë në mes të Rozës do ta vazhdonte, i biri Adnandi, i cili do të aktivizohej fillimisht me Shkëndijën dhe pas përfundimit të studimeve në ILKF “Vojo Kushi”, do të kthehej në qytetin e tij të lindjes për t’u aktivizuar me Lushnjën. Pas viteve ’90, Adnand Haxhiu do të emigronte drejt Gjermanisë, ku dhe aktualisht jeton. Gjithnjë pa iu ndarë futbollit, Adnandi punon si mësues futbolli në ekipet e moshave të Schalke ’04. Emrin e kësaj legjende e mban sot stadiumi i qytetit të Lushnjes. Fillimisht ai e ka patur emrin Traktori, ashtu si emri i skuadrës. Pas viteve ’90, më saktë në vitin ’92, me vendim të Këshillit Bashkiak të Lushnjës, stadiumit të futbollit iu vu emri i “Roza Haxhiut”, në shenjë respekti për kontributin që ka dhënë ky futbollist dhe trajner në futbollin lushnjar. Në kuadër të 30 vjetorit të vdekjes, 21 Maj 1994, ai u përkujtua në qytetin e Lushnjes dhe në këtë ceremoni përkujtimore morën pjesë futbollistë, këngëtarë e aktorë si:Vaçe Zela, Margarita Xhepa, Ilia Shyti, Hysni Zela, Kolec Kraja, Robert Jashari, Ismet Bellova. Në maj të vitit 2007 është realizuar dhe dokumentari "Trëndafili i fushës së blertë" në Televizionin Shqiptar TVSH kushtuar Abdurrahman Roza Haxhiu-t mbi jetën dhe veprimtarinë e futbollistit.   Revista Infokult
341 Shikime02-09-2015

Harta e Eventeve